عزیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عزیة. [ ] (اِخ ) دختر محمدبن عبدالملک بن یوسف مقدسی . از زنان محدث بود و در نقل احادیث نام او آمده است . (از اعلام النساء از مخطوطات دار الکتب الظاهریة).
عزیة. [ ع ِزْ ی َ ] (ع اِمص ) انتساب . (اقرب الموارد). نسبت و دعوی نسبت . (ناظم الاطباء). عِزوة. رجوع به عزوة شود.