عری
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عَ را) [ ع. ] (اِ.) باد سرد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عَ را) [ ع. ] (اِ.) باد سرد.
(عُ) [ ع. ] (اِمص.) برهنگی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عری . [ ع َ ری ی ](ع اِ) باد سرد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). عَریّة. رجوع به عریة شود. ◄ صاحب لرزه که پیش از تب آید. ج، عُراة. (یادداشت مرحوم دهخدا).
عری . [ ع َ را / ع ِ را ] (ع اِ) تکمه ٔ جامه . (منتهی الارب ). دکمه ٔ جامه، مقابل مادگی . ◄ گوشه . (ناظم الاطباء). ◄ دسته ٔ دَلوو کوزه و جز آن، و جای گرفت آنها. (ناظم الاطباء).
عری . [ ع َ را ] (ع اِ) کرانه و ناحیه . (منتهی الارب ). ناحیه . (اقرب الموارد). ◄ ساحت سرای . (منتهی الارب ). ساحة. (اقرب الموارد). ◄ سختی سرما. (منتهی الارب ).