عرماض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عرماض . [ ع ِ ] (ع اِ) چغزلاوه . (منتهی الارب ). جل وزغ و چغزلاوه . (ناظم الاطباء). طحلب . (اقرب الموارد). خزه . بزغسمه .
عرماض . [ ع ِ ] (ع مص ) چغرلاوه برآوردن آب . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). دارای طحلب و خزه گردیدن آب . (از اقرب الموارد). عرمضة. رجوع به عرمضة شود.