عرفی شیرازی | غزلها | غزل شماره ۷۳

گرد محنت به طوف منزل ماست زهر غم تشنه لب ماست برق آتش فروز جوهز کل دود اندیشه‌های باطل ماست در مبندید بر رخ رضوان که ز عهد الست سائل ماست هر چه روید ز کشتزار ملال ریشه آن دویده در گل ماست تا قیامت غبار ناکامی پرده باف دریچه دل ماست عرفی از موج غم ترا چه غم است موج خیز ملال ساحل ماست