عرفی شیرازی | غزلها | غزل شماره ۳۷۰

بروای غم خبری از دل آواره بیار آن چه در این سفر اندوخته یکباره بیار من ز داروی اجل چاره دل یافته‌ام ای مسیح ار بودت بهتر ازین چاره، بیار ای اجل جان ندهد اهل وفا، سعی مکن یا برو رخصت از آن غمزه خونخواره بیار آتش طور، بهشت است، چنین نیست حلال عشق اگر می‌طلبی رو دل صد پاره بیار عرفی این گونه دل جان مفشانی هرگز جمع کن هر چه به هیچ ارزد و یکباره بیار