عرش اکبر

عرش اکبر. [ ع َ ش ِ اَ ب َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عرش بزرگتر. ◄ در اصطلاح صوفیه، دل انسان کامل را نامند. (از کشاف اصطلاحات الفنون ). کنایه از دل آدمی زاد باشد و به عربی قلب خوانند. (برهان ) (آنندراج ). کنایه از دل انبیاء و اولیاء است . (انجمن آرا).