عراقی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۵۵

ای کاش! بدانمی که من کیستمی؟ تا در نظرش بهتر ازین زیستمی یا جمله تنم دیده شده، تا شب و روز در حسرت عمر رفته بگریستمی