عراقی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۵۴

چون خاک زمین اگر عناکش باشی وز باد هوای دهر ناخوش باشی زنهار! ز دست ناکسان آب حیات بر لب ننهی، گرچه در آتش باشی