عراقی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۴۸

از آتش غم چند روانم سوزی؟ وز ناوک غمزه چند جانم دوزی؟ گویی که: مخور غم، چه کنم گر نخورم؟ چون نیست مر از تو به جز غم روزی