عراقی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۴۷

در عشق، اگر بسی ملامت ببری تا ظن نبری جان به قیامت ببری انصاف ده از خویشتن، ای خام طمع عاشق شوی و جان به سلامت ببری؟