عدیسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عدیسی . [ ع َ ] (اِخ ) ابوالحسین احمدبن عمربن القاسم بن بشربن عصام بن احمدبن النرسی العدیسی معروف به ابن عدیسة از ابی بکر الشافعی و ابی عمروبن السماک و جز آنان روایت کند. وی ثقه بود و به سال ٤١٢ هَ . ق . درگذشت . (از لباب الانساب ج ٢ ص ١٢٧).
عدیسی . [ ع َ ] (ص نسبی ) نسبت است به عدیسة که لقب جد ابی الحسین ... است . رجوع به عدیس ابوالحسین شود.