عدل گستر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عدل گستر. [ ع َ گ ُ ت َ ] (نف مرکب ) دادگستر. که بسط عدل و داد دهد. عادل : تخم اقبال در زمین بقا بانوی عدل گستر افشانده ست . خاقانی . امثله ٔ قضا بر موجب رضای او موشح برأی انور ملک پرور عدل گستر. (سندبادنامه ص ٢٧٤).