عدل گستری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عدل گستری . [ ع َ گ ُ ت َ ] (حامص مرکب ) عمل دادگستر. دادگستری : مفخر اول البشر، مهدی آخر زمان وحی بجانش آمده آیت عدل گستری . خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٤٢٣). اگر عدل گستری در ذات او مفطور بوده است و رعیت پروری ... (ترجمه ٔ محاسن اصفهان ص ٨١). از فضیلت استعداد ملک پروری و شرف استبداد عدل گستری ... (ترجمه ٔمحاسن اصفهان ص ٦٩).