عثعث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عثعث . [ ع َ ع َ ] (اِخ ) کوهی است به مدینه بنام سُلَیع که بر آن خانه های اسلم بن اقصی است .
عثعث . [ ع َ ع َ ] (ع اِ) فساد. (اقرب الموارد). تباهی و فساد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ نرم از سرین و از زمین . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ پشته ٔ بی گیاه . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ نام سرودگوی .(منتهی الارب ). ◄ خاک . (اقرب الموارد). ج، عثاعث . ◄ (اِمص ) سختی . (منتهی الارب ).