عتید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عتید. [ ع ُ ت َ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ). موضعی است به یمامه . (معجم البلدان ).
عتید. [ ع َ ی َ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ).
عتید.[ ع َ ] (اِخ ) ابن ضرار. شاعری است . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عتید. [ ع ُ ت َ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ). موضعی است به یمامه . (معجم البلدان ).
عتید. [ ع َ ی َ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ).
عتید.[ ع َ ] (اِخ ) ابن ضرار. شاعری است . (منتهی الارب ).