عبید زاکانی | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۲۲ - در حسرت بی‌پولی گوید

ای اقچه گرد روی کانی ای بی‌تو حرام زندگانی ای راحت جان و قوت دل ای مایه عیش و کامرانی تا کی باشد عبید بی‌تو تن داده به عجز و ناتوانی