عبایة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبایة. [ ع َ ی َ ] (ع اِ) نوعی از گلیم . (منتهی الارب ). نوعی از پوشیدنی که روی جامه ها پوشند. (اقرب الموارد). عباء. ◄ (ص ) مرد جافی گران جسم . (آنندراج ) (منتهی الارب ).
عبایة. [ ع َ ی َ ] (اِخ ) اسبی است . (منتهی الارب ).