عباهلة

عباهلة. [ ع َ هَِ ل َ ] (اِخ ) ملوک حمیر که در اسلام هم بر ملک خود گذاشته شدند. (از لسان العرب ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ الاقیال المقرون علی ملکهم فلم یزالوا عنه . (اقرب الموارد) (لسان العرب ).