عالی آوازه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عالی آوازه . [ زَ / زِ ] (ص مرکب ) خوش آواز. خوش خوان : که دیدت بر هیچ رنگین گلی ز من عالی آوازه تر بلبلی . نظامی . ◄ نامور. مشهور. بلندنام : نظامی بدوعالی آوازه باد به نظمی چنین نام او تازه باد. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عالی آوازه . [ زَ / زِ ] (ص مرکب ) خوش آواز. خوش خوان : که دیدت بر هیچ رنگین گلی ز من عالی آوازه تر بلبلی . نظامی . ◄ نامور. مشهور. بلندنام : نظامی بدوعالی آوازه باد به نظمی چنین نام او تازه باد. نظامی .