فرهنگ لغت

طنطنه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(طَ طَ نِ) [ ع. طنطنة ]<BR>۱- (مص م.) به صدا درآوردنِ طشت، زنگ و مانند آن.<BR>۲- (اِ.) صدای رود، طنبور و مانند آن.<BR>۳- آوازه، کّر و فر.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

تجمل، جاه‌وجلال، طمطراق، فروشکوه، کروفر، شوکت، جاهآوازه، شهرتصدای ساز، بانگ بربط، صدا، نوای رود
معنی طنطنه | فرهنگ لغت