طنز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(طَ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) ریشخند کردن، مسخره کردن.<BR>۲- طعنه زدن.<BR>۳- (اِمص.) طعنه.<BR>۴- (اِ.) ناز و کرشمه.<BR>۵- عملی که جنبههای نادرست یا ناروای پدیدهای را مورد مسخره قرار میدهد و هدف آن اصلاح است. (اعم از شعر، نثر و نمایش).<br>