طلیقان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طلیقان . [ طَ ] (اِخ ) نام یکی از اقطاعات بصره بوده است، و الف و نون آن علامت نسبت است . اقطاع مزبور به فرزندان خالدبن طلیق بن محمدبن عمران بن حصین خزاعی منسوب بوده است و خالد امور قضای بصره را بر عهده داشته است . (از معجم البلدان ج ٢ ص ٢٠٠).