طالش محله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طالش محله . [ ل ِ م َ ح َل ْ ل َ ] (اِخ ) دهی از دهستان زوار شهرستان شهسوار. در ١٤هزارگزی جنوب خاوری شهسوار و ٣/٥هزارگزی جنوب شوسه ٔ شهسوار به چالوس . دشت معتدل و مرطوب و مالاریائی با ١٧٠ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔزوار. محصول عمده ٔ آن مرکبات و برنج . شغل اهالی زراعت است . راه آن فرعی بشوسه . ٥ باب دکان و شعبه ٔ قطع اشجار جنگل دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).
طالش محله . [ ل ِ م َ ح َل ْ ل َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گیلخواران بخش مرکزی شهرستان شاهی . در ٨هزارگزی شمال خاوری جویبار. دشت، معتدل و مرطوب و مالاریائی . با ٣٠٠ تن سکنه . آب آن از چاه . محصول آنجا برنج و پنبه و غلات و کنجد و صیفی . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).
طالش محله . [ ل ِ م َح َل ْ ل َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش رامسرشهرستان شهسوار. در ٣هزارگزی خاور رامسر و یکهزارگزی جنوب شوسه ٔ رامسر به شهسوار. دشت معتدل و مرطوب و مالاریائی با ٧٠ تن سکنه . آب آن از نهر چرمر و چاه . محصول آنجا برنج و مرکبات و چای . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).