طالخونچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طالخونچه . [ چ َ ] (اِخ ) قصبه ای از دهستان سمیرم پائین بخش حومه ٔ شهرستان شهرضا، در ٤٠هزارگزی شمال باختری شهرضا. متصل براه طالخونچه به شهرضا. جلگه و معتدل با ٥٧١٤ تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آنجا غلات و تریاک و پنبه . شغل اهالی زراعت و گله داری . راه آن ماشین رو است . درمانگاه و در حدود ٥٠ باب دکان و دبستان دارد. خانه های این آبادی بیشتر بصورت قلاع ساخته شده . صادرات پنبه ٔ این آبادی قابل ملاحظه میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠). در بعضی لهجه ها آن را طالخانچه گویند.