صیقل خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صیقل خوردن . [ ص َ / ص ِ ق َ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) جلا یافتن . زدوده شدن . روشن شدن : صیقل رخ تو تا ز می ناب میخورد آیینه پیچ و تاب چوگرداب میخورد. مفید بلخی (از آنندراج ). گر نخورد دیده ٔ اهل نظر صیقل حیرت ز تماشا چه حظ. ظهوری (از آنندراج ).