صواعق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صواعق . [ ص َ ع ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ صاعقه : یجعلون اصابعهم فی آذانهم من الصواعق حذر الموت . (قرآن ١٩/٢). و حوادث و آفات عارضی چون مار و کژدم ... و صواعق در کمین . (کلیله و دمنه ). ابر صواعق سنان بحرجواهربیان روح ملایک سپاه مهر کواکب حَشَم . خاقانی . از صواعق رعد و برق و عواصف جنوب و شمال خیمه ها فرونشست . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٢٧). رجوع به صاعقه شود.