صنوبرخرام

صنوبرخرام . [ ص َ / ص ِ ن َ / نُو ب َ خ ُ ] (ص مرکب ) آنکه خرامیدن او همانند صنوبر است در حرکت به چپ و راست : خورشید زیر سایه ٔ زلف چو شام اوست طوبی غلام قد صنوبرخرام اوست . سعدی . با قامت بلند صنوبرخرامشان سرو بلند و کاج بشوخی رمیده اند. سعدی . چندان بود کرشمه و ناز سهی قدان کآید بجلوه سرو صنوبرخرام ما. حافظ. شانی تسلیی ز دل خویشتن نگر کارت بنازکان صنوبرخرام نیست . شانی تکلو (از آنندراج ).