فرهنگ لغت

صندل

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(صَ دَ) [ فر. ] (اِ.) نوعی کفش بنددار تابستانی.

(~.) [ معر. ] (اِ.) درختی کوچک بومی هند که از قطعات ضخیم چوب آن وسایل چوبی می‌سازند. نمونه‌هایی از این گیاه از راه ارتباط با ریشه و حتی ساقه گیاهان گوناگون بخشی از دوره زیستی خود را به حالت انگلی می‌گذرانند.

معنی صندل | فرهنگ لغت