صفاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(صَ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) پاک و بی غش شدن.<BR>۲- (اِمص.) پاکیزگی.<BR>۳- خلوص، یکرنگی.<BR>۴- خوشی.<BR>۵- طراوت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(صَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) پاک و بی غش شدن. ۲- (اِمص.) پاکیزگی. ۳- خلوص، یکرنگی. ۴- خوشی. ۵- طراوت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صفاء. [ ص َ ] (ع مص، اِ) رجوع به صفا شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
یکرنگی، شاداب، خرمی
فرهنگ نامهای فارسی
نام فارسی