صف زده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صف زده . [ ص َ زَ دَ / دِ ](ن مف مرکب ) رده بسته . صف بسته . صف کشیده : همه موبدان پیش تختش رده هم اسپهبدان پیش او صف زده . فردوسی . صف زده بینم پری رویان به پیش صدر او چون سلیمانست گوئی خواجه وایشان پری . سوزنی . بینی از اژدهادلان صف زدگان چومورچه خانه ٔ مورچه شده چرخ ورای معرکه . خاقانی .