صبحک ا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صبحک ا. [ ص َب ْ ب َ ح َ کَل ْ لاه ](ع جمله ٔ فعلیه ٔ دعایی ) مخفف صبحک اﷲ بالخیر است و آن تحیت بامداد است یعنی روز به تو خوش : بلبل کردش سجود گفت که نعم الصباح خودبخودی بازداد صبحک اﷲ جواب . خاقانی . صبحک اﷲ صباح ای دبیر چون قلم از دست شدم، دست گیر. نظامی . رجوع به صباح الخیر و صبحک اﷲ بالخیر و صبحکم اﷲ بالخیر شود.