صبحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صبحة. [ ص َ ح َ / ص ُ ح َ ] (ع اِ) خواب پگاه و منه : الصبحة تمنع الرزق . ◄ هر چه بدان پگاه تعلل و مشغولی کنند. ◄ سیاهی مایل بسرخی . ◄ سپیدی مایل بسیاهی . ◄ سرخی مایل بسپیدی یا زردی . (منتهی الارب ).
صبحة. [ ص َ ح َ ] (اِخ ) قلعه ای است به دیاربکر میان آمد و میافارقین . (معجم البلدان ) (منتهی الارب ).
صبحة. [ ص ُ ح َ ] (ع مص ) فورموی شدن . ◄ (اِ) درخش آهن . (منتهی الارب ).