صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۳۷۲

سرزلف سخن آن روز به دستم دادند که به هر مو چو سر زلف شکستم دادند پرده دیده من کاغذ سوزن زده شد تا سر رشته مقصود به دستم دادند نیست در طالع من عقده گشایی، ورنه عقده چون تاک به اندازه دستم دادند