صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۶۵۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه‌ای جز سفر در دل نمی‌گردد مرا اندیشه‌ای فارغ از ملک سلیمانم که از روشندلی در نظر دارم پریزادی ز هر اندیشه‌ای گلعذاران می‌ربایندم ز دست یکدگر جز نظربازی ندارم همچو شبنم پیشه‌ای گر نسازم کار عشق از ناتمامی‌ها تمام کار خود را می‌کنم آخر تمام از تیشه‌ای گر چه از خط دور حسن او به آخرها رسید چون تنک ظرفان مرا کافی بود ته شیشه‌ای سنگ را هر چند می‌سازم به آه گرم نرم در دل سخت تو نتوانم دواندن ریشه‌ای تلخی عالم مرا صائب شراب تلخ بود گر درین وحشت سرا می‌بود عاشق پیشه‌ای