صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۲۰۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ز دل مجموعهای هر روز املا میتوان کردن ازین یک قطره خون صد نامه انشا میتوان کردن اگر روی دلی از کارفرما در میان باشد به ناخن سنگ را آیینه سیما میتوان کردن نگردد لنگر تمکین حریف ناله عاشق به هویی بیستون را دشت پیما میتوان کردن گریزد لشکر خواب گران از قطره آبی به یک پیمانه از سر عقل را وا میتوان کردن نگیری گر به مرهم رخنه غمخانه دل را ازین روزن دو عالم را تماشا میتوان کردن اگر دریوزه همت کنی از شوق بیپروا سفر در آب و آتش بیمحابا میتوان کردن خط پاکی ز سیلاب فنا دارد وجود ما چه از ما میتوان بردن، چه با ما میتوان کردن؟ اگر بر دل گذاری همچو کشتی بار مردم را به آسانی سفر بر روی دریا میتوان کردن اگر چه مزد کار خود نمیدانم دو عالم را به انصافی مرا از خود تسلی میتوان کردن در آن وادی که من طرح شکار افکندهام صائب به دام عنکبوتان صید عنقا میتوان کردن