صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۸۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
میاز خود آورد بیرون ایاغ لاله رخساران ازان پیوستهتر باشد دماغ لاله رخساران دلیل گمرهان است آتش سوزنده در شبها چراغی نیست حاجت در سراغ لاله رخساران ز آه سرد روی آتشین را نیست پروایی به روی صبح میخندد چراغ لاله رخساران نظربازی کند هنگامه گرم آتش عذاران را کهتر گردد به یک شبنم دماغ لاله رخساران ز خودداری نمیسازند کام خاکسارانتر اگر چه سرنگون باشد ایاغ لاله رخساران نگه را دور باش شرم در بیرون در سوزد ندارد هیچ کس رنگی ز باغ لاله رخساران نمیباشد تهی پای چراغ از تیرگی صائب سیاهی کم نمیگردد ز داغ لاله رخساران