صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا لب خموش به دارالامان رساند مرا ادا چگونه کنم شکر آه را، کاین تیر ز یک گشاد به چندین نشان رساند مرا ز بیکسی چه شکایت کنم به هر ناکس؟ که بیکسی به کس بیکسان رساند مرا اگر چه بیبروپالی است سنگ راه عروج دل شکسته به آن دلستان رساند مرا به دیده چون ندهم جای، اشک را صائب؟ که سیل گریه به آن آستان رساند مرا