صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۵۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چون خط از لعل لب آن ماه میآید برون از جگرگاه بدخشان آه میآید برون تا قیامت دل نخواهد ماند در زندان جسم عاقبت از زیر ابر این ماه میآید برون چون نظر بر حاصل عمر عزیزان میکنم از دل بیحاصلم صد آه میآید برون تشنه، برگردید سیراب از لب بحر سراب دلو ما خالی همان از چاه میآید برون میبرد از هوش پیش از آمدن بویش مرا دورباش شاه پیش از شاه میآید برون سایه بیدست در گرمای محشر، هر که را آه سردی از دل آگاه میآید برون میجهند از آه مظلومان سلامت ظالمان برق اگر سالم ز خرمنگاه میآید برون نقطهای کز خامه صائب تراوش میکند ماه کنعانی بود کز چاه میآید برون