صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۰۲۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
سر به زانوماندگان را طاق میگردد سخن چون مه نو شهره آفاق میگردد سخن میکند جمعیت دل گفتگو را منتظم از پریشان خاطری اوراق میگردد سخن گر بیفشارند پای خامه را ارباب فکر زود با عرش برین هم ساق میگردد سخن بکر معنی را بود در سادگی حسن دگر بیصفا از زیور اغراق میگردد سخن میکند گه در مزاج سردمهران کار زهر گاه زهر غصه را تریاق میگردد سخن میکند این آب روشن را روان استادگی از تأمل شهره آفاق میگردد سخن رشته را اندازد از چشم گهر صائب گره ناگوار طبع از اغلاق میگردد سخن