صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۰۲۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
حق گوهر چیست، آب و رنگ گوهر یافتن نیست تحسینی سخن را بهتر از دریافتن در بساط سینه هر کس که باشد آه سرد میتواند در دل شب صبح را دریافتن جستجوی عشق از افسردگان روزگار هست در خاکستر سنجاب اخگر یافتن از وصال کعبه در سنگ نشان آویخته است هر که قانع گردد از دریا به گوهر یافتن سینه خود را ز آه آتشین سوراخ کن تا توانی ره در آن محفل چو مجمر یافتن سینه پر داغ ما ساده است از نقش امید نیست ممکن آب در صحرای محشر یافتن تا تو چون پروانه داری دست بر آتش ز دور از حریر شعله ممکن نیست بستر یافتن با نصیب خویش قانع شو که نتوان بینصیب جرعه آبی به اقبال سکندر یافتن عاشق یکرنگ از بیداد عشق آسوده است دست نتوانست آتش بر سمندر یافتن میتوان آسایش روی زمین چون بوریا بیتکلف صائب از پهلوی لاغر یافتن