صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۹۸۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختن زر خالص را محابا نیست از بگداختن روزگاری را که کردم صرف تسخیر بتان میتوانستم دو عالم را مسخر ساختن آبرویی را که کردم صرف این بیحاصلان آسیایی میتوانستم به دور انداختن رنگ یکتایی نگیرد رشته چون همتاب نیست سازگاری نیست با ناسازگاران ساختن آن که کار سهل ما را در گره انداخته است میتواند کار عالم را به ابرو ساختن سرکشان را مهربان خویش کردن مشک است سهل باشد آسمان را بر زمین انداختن از بهشت عدن صائب صلح کن با وصل یار بر امید نسیه نقد عمر نتوان باختن