صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۹۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
از خویش میرویم و ترا یاد میکنیم در کوه قاف صید پریزاد میکنیم هر قسم بندگی که برآید ز دست ما نسبت به سرو و سوسن آزاد میکنیم از اشتیاق بحر چو سیلاب نوبهار در کوه و دشت ناله و فریاد میکنیم در شادمانی دل خصم است فتح ما با خلق در شکست خود امداد میکنیم از دشمنان دریغ نداریم آب خویش زهاد را به میکده ارشاد میکنیم لذت نمانده است در آینده حیات از عیشهای رفته دلی شاد میکنیم محسود عالمیم، اگر چه دهان تلخ شیرین به خون چو تیشه فرهاد میکنیم چون سایه هما نظر التفات ما صائب به هر زمین فتد آباد میکنیم