صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۶۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
مادام را ز دانه صیاد دیدهایم در صلب بیضه جوهر فولاد دیدهایم کفران نعمت است شکایت ز نیستی آنها که ما ز عالم ایجاد دیدهایم خواهد فتاد دامن زلفش به دست ما این فال را ز شانه شمشاد دیدهایم هرگز نبوده است به این رتبه حسن خط ما سر بسر قلمرو ایجاد دیدهایم طفلان به آشیانه ما راه بردهاند در بیضه ما شکنجه صیاد دیدهایم بر حاصل حیات خود افسوس خوردهایم هر خرمنی که درگذر باد دیدهایم آن مرغ زیرکیم که آزادی دو کون در صید کردن دل صیاد دیدهایم صائب نمیتوان لب ما را ز شکوه بست ما بیدلان رعیت بیداد دیدهایم