صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۴۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ما توبه را به طاعت پیمانه بردهایم محراب را به سجده بتخانه بردهایم ابروی قبله در گره سبحه گم شده است تا رخت خود ز کعبه به بتخانه بردهایم آیینه شکسته تجلی پذیر نیست دل را عبث برابر جانانه بردهایم خمها چو فیل مست سر خود گرفتهاند از بس که دردسر سوی میخانه بردهایم زان خرمنی که خوشه پروین در او گم است روزی مور باد اگر دانه بردهایم صائب به زور بازوی طبع بلند خویش گوی سخن ز عرصه دلیرانه بردهایم