صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۴۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
جا در سیاه خانه سودا گرفتهایم از دست لاله دامن صحرا گرفتهایم آسان به چنگ ما نفتاده است شمع طور صد دست، پنجه باید بیضا گرفتهایم از همت بلند که عمرش دراز باد دام مگس فکنده و عنقا گرفتهایم انصاف نیست راندن ما از حریم وصل پیش از سپند آمده و جا گرفتهایم از ما زبان خامه تکلیف کوته است خط امان ز ساغر صهبا گرفتهایم دیوانهایم لیک نظر بند نیستیم پیش ز گردباد به صحرا گرفتهایم تار کفن به زخم زبان بخیه میزند سوزن عبث ز دست مسیحا گرفتهایم دیوانگی علاج ندارد و گرنه ما روغن ز ریگ آتش سودا گرفتهایم صد نیزه موج خون ز سرما گذشته است تا مصرعی ز عالم بالا گرفتهایم صائب به زور جذبه طبع بلند خویش خورشید را ز دست مسیحا گرفتهایم