صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۲۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نتوان گرفت روزی هم از دهان هم مرغان نمیکنند غلط آشیان هم چون پل ز سیل حادثه از جا نمیروند جمعی که بستهاند میان بر میان هم ارباب ظلم تقویت یکدگر کنند این فرقهاند از دل سنگین، فسان هم در آسیا دو دانه نجوشد به یکدگر در زیر چرخ نیست دو دل مهربان هم چشم زمانه سیر نمیگردد از نفاق تا خلق توتیا نکنند استخوان هم چندان که در بساط جهان میکنم نظر جز سنگ و شیشه نیست دو دل مهربان هم از رنگ چهره راز مرا شرم یار یافت دانند خوب بسته زبانان زبان هم در روزگار حسن سلوک تو اهل نظم صائب شدند از ته دل مهربان هم