صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۱۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دل را ز جوش گریه نگردید تاب کم زور شراب عشق نگردد ز آب کم بیداغ عشق پختگی از دل طمع مدار خام است میوهای که خورد آفتاب کم آتش حریق بال سمندر نمیشود مستور را ز باده نگردد حجاب کم از وعده دروغ، دلی شاد کن مرا هر چند تشنگی نشود از سراب کم میخار خار آن لب میگون ز دل نبرد شوق لقای گل نشود از گلاب کم کوته ز پیچ و تاب شود گر چه رشتهها طول امل نمیشود از پیچ و تاب کم صد بار اگر شکسته مه را کند درست یک ذره روشنی نشود ز آفتاب کم صائب ز رستخیز چه غم راست خانه را؟ اندیشه از حساب کند خود حساب کم