صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۱۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
سرگرم عشقم از غم دستار فارغم از کفر و دین و سبحه و زنار فارغم در سینه لاله زار تجلی رساندهام از جلوه دو روزه گلزار فارغم خاک وجود خویش رسانیدهام به آب از ناز ابر و قلزم زخار فارغم آفاق را ز رخنه دل سیر میکنم از قبض و بسط دیده خونبار فارغم رد و قبول خلق به یک سو نهادهام ز اقرار این گروه چو انکار فارغم جغد و هماست در نظرم مرغ یک قفس ز اقبال بینیازم و ز ادبار فارغم دانستهام که دزد من از خانه من است از پستی و بلندی دیوار فارغم با نور آفتاب چو شبنم سفر کنم از سنگ راه و کشمکش خار فارغم راضی شوم به قیمت دل خاک اگر دهند ز اندیشه کسادی بازار فارغم مانند سرو و بید درین بوستانسرا با برگ خویش ساخته از بار فارغم شکر خدا که کار جگر خوار عشق را جایی رساندهام که زهمکار فارغم دانستهام شفا و مرض از دکان کیست صائب ز نسخه بندی عطار فارغم