صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۰۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
با درد خشک ساختهام، از دوا ترم چشم غبار دیدهام، از توتیا ترم در آفتابروی قناعت نشستهام از سایبان منت بال هما ترم ای سیل بگذر از سر ویرانیم که من از نقش پای ریگ روان بیبقا ترم جرم مرا چو اشک میاور به روی من کز جبهه تا (به) نقش قدم از حیا ترم دورم مکن به تهمت بیگانگی که من از معنی بلند به دل آشنا ترم حسنش همان به ساغر میجلوه میکند از اشک تاک اگر چه بسی باصفا ترم روزی که در پیاله میلاله رنگ نیست از عندلیب فصل خزان بینوا ترم هر چند میدهم به غزل داد خسروی صائب همان ز عرفی شیرین ادا، ترم