صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۷۷۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ز بوستان تو عشق بلند میگویم چو شبنم از گل روی تو دست میشویم نمیتوان دل مردم ربود و پس خم زد سواد زلف ترا مو بموی میجویم ز بس که تشنه بوی وفای نایابم به دستم ار گل کاغذ دهند میبویم حریف رشک نسیم دراز دست نیم حنای بیعت گل را ز دست میشویم وفا و مردمی از روزگار دارم چشم ببین ز ساده دلیها چه از که میجویم میان اینهمه نازک طبیعتان صائب منم که شعر ظفرخان پسند میگویم